Z niecierpliwością czekam na tę burzliwą dyskusję wynikłą wskutek Pańskiego złośliwego się mi pokrzywiania.

Czytałam tam wiersze i wpisy kogoś o nicku Ilionowski, a jak on tam działał, to to był najciekawszy, obok Przemka Łośki głos sieciowy i ja zaczęłam czytać rynsztok tylko dla niego. Ponieważ dawał tam odcinki parodii Jacka Dehnela i zdaje się, były związane z tym portalowe sprzeciwy, przeniosłam się na czytanie jego bloga, którego wtedy tam podlinkował, gdzie dokończyłam czytanie tej parodii i napisałam o niej krótką notkę na moim blogu. Właścicielem bloga okazał się doktor Marek Trojanowski, właśnie przeżywający swoje wydalenie z uczelni i mający, jako bezrobotny, dużo czasu. Napisał do mnie po przeczytaniu tej mojej blogowej recenzji jego tekstu i zaproponował współpracę. Zaczęliśmy razem pisać na jego blogu i tam bardzo często zaczął wpadać szef Rynsztoka, Przemek Łośko. I jak on wpadał, to ja znowu zaczęłam codziennie czytać Rynsztok. Moja współpraca z blogiem Marka Trojanowskiego historiemoichniedoli się rozpadła, ale sentyment do tych czasów pozostał, stąd i ten mój List otwarty, w którym piszę miedzy wierszami, że jakby pousuwać stamtąd nudziarzy, to byłby to fajny portal. A Pan myśli, że ja mam jakieś totalitarne zakusy. Ja oficjalnie protestowałam przeciwko banowaniu osób na TRUMLU i stamtąd też i z tego powodu uciekłam.

Niekoniecznie, Panie Rafale, bo ja naprawdę przeczytałam uważnie to co Pan napisał o ostatniej książce Olgi Tokarczuk, ponieważ czytałam ją dwa razy, pisałam o niej na blogu i nie uważam, że Pana odbiór tej książki, jaki zobaczyłam w Pańskich notkach coś zmienia. Z mojej strony wykonałam wszystko, co powinnam, oceniając ten tekst. Natomiast Pan wyrwał mój List z mojego bloga, gdzie przecież można dociec też czytając mnie nawet pospiesznie na moim blogu, czemu go napisałam, że to był list poniekąd rozrachunkowy i w sumie osobisty, kierowany nie do Pana, ale do Rynsztoka, który mnie zna. Otwarty, bo nie daje się mi na portalu Rynsztok zalogować.
Nie chcę się z Panem kłócić, szanuję Pana pracę, bo prowadzenie bloga to praca ciężka i niewdzięczna. Tylko widzi Pan, ja jestem w Sieci już 10 lat i ja też ciężko pracuję i nie mam właściwie żadnych życzliwych słów, a w najlepszym razie tylko przemilczanie. Jeśli ktoś ze mną sieciowo nawiązuje, to jedynie po to, by sobie założyć własnego bloga i bym ja na jego blogu się wpisywała. I jeszcze są tacy blogerzy jak Pan, którzy nieświadomie psują mój sieciowy wizerunek. Dlatego tak mi przykro. Ponieważ ustaliśmy, że nie jesteśmy sobie duchowo pokrewni, to przecież z naszego spotkania i tak nic nie wynika i to wszystko jest niepotrzebne.
Piszę na blogu o książkach i mnie nie usprawiedliwi moja niewiedza o ich autorach, dlatego staram się zawsze o nich w Sieci i w bibliotekach zebrać maksymalną wiedzę. I jak się o mnie pisze, to też się powinno tak robić, bo ja nie jestem anonimowa.

Tak, to jakiś ciąg nieporozumień, ale pewnie jakbym nie zareagowała, to i Pan by miał o mnie zdanie wyrobione tylko na podstawie tego Listu. Wiem, że w Sieci nie można czytać wszystkiego, bo przecież nie mamy tyle czasu, ale jednak nie wykorzystuje się jej możliwości tak można, jak jest przystosowana, czyli to tych rozgałęzień, powiązań i wszelkich cudowności.
Wylatuję za tydzień i kończę pewien etap blogowania, kolejny etap jałowy, więc proszę wybaczyć, że zareagowałam tak histerycznie. Jeszcze raz pomyślnej pracy blogowej życzę!